Pesten op de werkplek? Een geaccepteerd fenomeen?

Geïnspireerd door een column uit 2014.

Komt het nog voor, het punaises op de stoel leggen, het kabeltjes uit de computer halen, het ‘o jee, helemaal vergeten door te geven dat je bij de directeur moest komen’, het net elke keer overslaan bij het koffiehalen? Die plagerijtjes? Die geintjes? Die onschuldige grapjes? Je kent ze nog wel van ‘The Office’, ‘Toren C’ en van ‘Debiteuren, Crediteuren’.

Het kunnen grapjes zijn, maar zoals zoveel is het context-afhankelijk. Plagen hoort erbij, in een familie-omgeving, onder vrienden, soms ook op het werk. Plagen is het zoeken van grenzen bij elkaar, maar wel in veiligheid. In een onveilige omgeving verworden onschuldige plagerijtjes snel tot pesten, soms zelfs zonder dat de betrokkenen (op in ieder geval één na) zich ervan bewust zijn.

Pesten is vooral bekend van scholen, waar pesters en gepesten wel gekend worden. Afwijkend gedrag of uiterlijk kan een reden tot pesten zijn, zeker als diegenen niet voor zichzelf op kunnen of willen komen. Veel intens leed kan worden bespaard door het goed toepassen van pestprotocollen, op de meeste scholen wel aanwezig. Maar zo’n protocol is niet zaligmakend. Bij pesten zijn meer mensen betrokken dan de pester en de gepeste.  Het heeft ook te maken met de docent in de klas, met het team, de directie, maar ook met de rest van de leerlingen. Hoe reageren zij op pestgedrag (of juist niet)? Hoe zit het met de sfeer in de klas, de (sociale) veiligheid op school?

Binnen scholen is het geaccepteerd dat er gepest wordt, want er is beleid op gemaakt (om het te voorkomen en eventueel te genezen). De MR ziet, als het goed is, hier ook op toe.

Hoe staat het op jouw werkplek, jouw organisatie? Wordt er bij jullie gepest, of heb je dat sinds je eigen schooltijd niet meer meegemaakt? Heb je het er wel eens over met je collega’s, of zijn het bij jullie ook alleen maar geintjes, waar je tegen moet kunnen? 

Kijk eens op internet onder ‘Sociale veiligheid op het werk’ en vergelijk het met jullie organisatie. Volgens mij is het net als met verslavingen: pas als je onder ogen ziet dat het er is kun je er wat aan gaan doen. 

Toch nog een voornemen voor de OR-agenda van 2014? 

Het bovenstaande schreef ik 9 jaar geleden, voor een column in een OR-nieuwsbrief. Inmiddels is #MeToo langsgekomen en stond vorig jaar #grensoverschrijdendgedrag regelmatig in de aandacht. De samenleving polariseert, zo voelen we het (hoewel de wetenschap dat nog niet altijd zo ziet, kwestie van definities?). Er is een grote oorlog in Europa, in onze eigen invloedssfeer. 

Hoe zal het in 2023 gaan. Kunnen we ons veiliger voelen in onze directe leefomgeving: gezin, school, werk, wijk? Gaan we het aandurven om het uit te spreken als onze sociale veiligheid in het geding is, als er geplaagd of gepest wordt? Als grenzen worden overschreden, ook als de grenzen wat onduidelijk zijn, omdat gedragsgrenzen niet vast liggen, een ieder ze anders ervaart?

Nog steeds denk ik dat de medezeggenschap hier een grote rol in kan spelen. Terugkijkend op de laatste 9 jaar heb ik dit echter maar weinig op de agenda van OR-en zien staan. Ik neem mij ieder geval voor om hier dit jaar iets mee te gaan doen. Jij ook?

Geschiedenis, Toerisme en de Liemers

Soms laat ik me weer verleiden om me bezig te houden met leuke activiteiten die niet (direct) tot mijn core business behoren. De laatste jaren heeft dat toch wel vaak te maken met geschiedenis, toerisme en de Liemers. Nu ook weer.


Samen met een leuk stel ondernemende jongeren stel ik nu een route samen die ik ‘In de voetsporen van Drusus’ noem.


Met een e-chopper van #LiemersXperience én een routekaart met QRcodes kan je binnenkort van alles te weten komen over de rol van generaal Drusus, daar waar de Romeinse Limes de grens van het huidige Nederland passeert. ’t Is nog niet helemaal klaar, maar wel erg leuk om mee bezig te zijn.


Toch wel bijzonder om door de verslaggever als #geschiedenisfanaat te worden omschreven. Ik zie het meer als een mooie mogelijkheid om verhalen te vertellen en zo dingen te laten zien die niet direct aan de oppervlakte liggen. Ook wel heel leuk dat een andere sociaal geograaf (Marciano Hendriks) dit met het Rampjaar 1672 op heeft gepakt. Wat is dat toch met geografen?

Wie zwijgt stemt toe

Wauw. Wat een brainwave opeens. Ik schreef de titel van de column op een leeg blad. In mijn hoofd had ik een stukje over groepsprocessen, waarbij je de praters en de zwijgers hebt. Toen ik het had staan schoot opeens door mijn hoofd dat ‘Wie zwijgt stemt toe’ ook heel erg vaak voorkomt op de werkvloer. Met name als het gaat om seksuele intimidatie en ongepast gedrag.

Wie zwijgt stemt toe. Het was al een beladen zin voor mij, maar in deze context wordt de lading nog zwaarder. Wie luistert naar de zwijger? Is er wel iemand die hier naar luistert, naar kijkt? Komt toestemming alleen via de stem, is schreeuwen in de lichaamstaal ook zwijgen?

  • Tip! De Arbowet geeft ondernemingsraden veel vrijheden om passende maatregelen voor te stellen op veiligheid, gezondheid, welzijn en milieu in je eigen organisatie. Ontdek wat wel en niet kan tijdens de ééndaagse opleiding OR & VGWM op 2 december 2021.

Schokkende cijfers

Het College voor de Rechten van de Mens heeft onlangs een uitgebreid rapport uitgebracht over seksuele intimidatie op de werkvloer. Ruim 1 op de 8 werknemers heeft hier de afgelopen 10 jaar last van gehad. 16 procent! Zowel mannen als vrouwen, maar vrouwen ‘uiteraard’ meer. Hiervan heeft ongeveer 1/3 deel ook melding gemaakt van de intimidatie. Dit blijkt wel enigszins te helpen, maar nog te vaak weten werkgevers eigenlijk niet wat ze er mee aan moeten en blijven de slachtoffers, ja, waar blijven ze dan? Schokkende cijfers, vind je niet? En dan gaat dit onderzoek nog niet eens over pesten op de werkvloer, wat vaak nog eens achter de intimidatie aankomt.

Kan de or een rol spelen?

Een rol voor de medezeggenschap is hier zeker weggelegd: hoe staat het bij jullie? Wat zijn de procedures, hoe toegankelijk zijn die voor de slachtoffers? Als er niets geregeld is, of niet goed genoeg, dan is het tijd voor een initiatiefvoorstel richting bestuurder, maar misschien ook wel voor zelfonderzoek. Zou je als or, als orgaan, ook een rol in kunnen spelen? Hebben jullie het vertrouwen van de collega’s dat er geluisterd wordt door jullie, dat er integer wordt omgegaan met meldingen? Zou mooi zijn. Een taak die niet in de WOR staat, maar mogelijk wel wenselijk is.

Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen. Heb net maar besloten dat ik het stukje over de zwijgers en de praters even uitstel. Als ik daar niet op hoor …..

Servaas Beunk is zelfstandig trainer/ adviseur bij De Nieuwe Grens Trainingen en maakt deel uit van MZOO, platform voor de medezeggenschap. Servaas@mzoo.nl.

Wandelcoaching. Teambuilding. Ontwikkeling van Teams en Medezeggenschap door trainingen & advies & (wandel)coaching.

Samenwerkingen

MZOO

Aangesloten bij MZOO.
Een community voor medezeggenschap. Benieuwd naar onze (online) trainingen en webinars? Klik hier!

JBA

JongerenBestuursAkademie is een onderdeel van De Nieuwe Grens.

Contact

Anjerstraat 19
6915 SL Lobith
0646151597
info@denieuwegrens.nl

© De Nieuwe Grens Training en Coaching.