Het Stokpaardje 

23-06-2017

Veel mensen hebben er 1, een stokpaardje. Nee, geen stokstaartje, die heb je altijd met heel veel tegelijkertijd én meestal in de dierentuin, maar een stokpaardje. Eigenlijk is het gewoon een stok met een paardenhoofd, door veel kinderen gebruikt om met niet al te veel verbeeldingskracht nieuwe horizonten te verkennen in de achtertuin. Soms is het alleen maar een stok, voor kinderen met heel veel verbeeldingskracht of met grote sloopkracht. Het houdt ze in ieder geval in beweging.

 

Hoe anders is het als volwassenen hun stokpaardje gaan berijden. Stilstand, achteruitkijken, irritatie, herhaling van zetten, enthousiasme, maar dan de verkeerde kant op. Stokpaardjes zitten in het hoofd van mensen en komen er steeds weer uit, vaak in vergaderingen en trainingen. Stokpaardjes zijn vaak bereden, meestal in het bijzijn van mensen die er al vaker getuige van zijn geweest.

Soms krijgen stokpaardberijders een reisgezel, bijval in hun idee fixe. Het grootste deel van de groep wendt zich dan juist af, mentaal en soms ook verbaal. Het gelijk moet gehaald worden, maar met stokpaardjes komt er zo goed als nooit vergelijk. De aandacht dwaalt af, als het stokpaard weer van stal wordt gehaald.

 

Hoe jammer is dit.

 

Achter stokpaardjes gaat veel kracht schuil. Kracht van overtuiging, van geloof, van hoop dat het ook anders kan. Die kracht wordt alleen verkeerd gebruikt, keer op keer. Ligt dat aan het stokpaardje of aan de ruiter? Ligt dat aan de ruiter of aan de toehoorders? Misschien moet de ruiter eens een ander spoor nemen, bij voorkeur met een reisgezel die met een open mind mee wil gaan op een ander paard uit de stal.

Wie weet welke mooie vergezichten opeens in bereik komen.

 

Deze column is geplaatst op www.orinformatief.nl op 22 juni 2017

vorig berichtvolgend berichtNaar bovenTerug naar overzicht